بنابراين تهديد او به اين معناست كه در ميان دوزخيان خواهد گفت :
سرپرست و فريادرس من ، محبوب و معبود من بر من خشم گرفته ومرا در آتش افكنده است .
جملات زير - كه در دعاى ابوحمزه ثمالى است - نظير اين تهديدات است :
« الهى وَ سَيّدى ! وَ عِزَّتِكَ وَ جَلالِكَ لَئِنْ طالَبْتَنى بِذُنُوبى لَاطالِبَنَّكَ بِعَفْوِكَ وَ لَئِنْ طالَبْتَنى بِلُؤْمِى لَاطالِبَنَّكَ بِكَرَمِكَ وَ لَئِنْ ادْخَلْتَنِيالنّار لَاخْبِرَنَّ اهْلَ النّارِ بِحُبّى لَك .
الْهى وَ سَيِّدى ! انْ كُنْتَ لا تَغْفِرُ الّا لِاوْلِيائِكَ وَ اهْلِ طاعَتِكَ فَالى مَنْ يَفْزَعُ الْمُذْنِبُون ؟ وَ انْ كُنْتَ لاتُكْرِمُ الّا اهْلَ الْوَفاءِ بِكَ فَبِمَنْ يَسْتَغيثُ المُسيئُونَ ؟
الهى ! انْ ادْخَلْتَنِى النّارَ فَفى ذلِكَ سُرُورُ عَدُوِّك وَ انْ ادْخَلْتَنِى الْجَنَّةَ فَفى ذلِكَ سُرُورُ نَبِيِّك وَ انَا وَ اللّهِ اعْلَمُ انَّ سُرُورَ نَبِيِّكَ احَبُّ الَيْكَ مِنْ سُرُورِ عَدُوِّك ؛ « 1 »
اى معبود و سرور من ! به عزت و شكوه مندىات قسم كه اگر مرا به گناهانم بازخواست كنى من هم تو را به عفوت بازخواست خواهم كرد و اگر تو مرا به پستى ام بازخواست كنى من هم تو را به كرم و بزرگى ات بازخواست مىكنم . و اگر مرا در آتش افكنى دوزخيان را خبر خواهم كرد كه من دوستت مىداشتم .
اى معبود و سرور من ! اگر جز از اوليا و اطاعت كنندگانت در نمىگذرى پس گناه كاران به درگاه چه كسى ناله و زارى كرده و پناه ببرند . و اگر جز بر وفادارانت كرم نمىكنى پس بدكاران از چه كسى فريادرسى و دادخواهى كنند ؟
اى معبود من ! اگر مرا در آتش افكنى دشمنت شادى مىكند و اگر در بهشتم برى موجب شادى پيامبرت مىشود و من - به خدا قسم - مىدانم كه شادى پيامبر تو در نظرت محبوبتر از شادى دشمن توست . »
هامش
( 1 ) . همان ، ص 212 ( شهررمضان ) .