عَلامَاتُ اولئِكَ ؟ قالَ : هُمْ فى الدنيا مَسْجُونُون . قَدْ سَجِنُوا أَلْسِنَتَهُمْ مِنْ فُضُولِ الْكَلامِ وَ بُطُونِهِمْ مِنْ فُضُولِ الطَّعام ؛ « 1 »
اى احمد ! در بهشت قصرى است بسيار زيبا كه از لؤلؤ و درّ ساخته شده كه بدون ارتباط و از هم گسستگى است و بندگان خاص من در آنها هستند ، روزانه هفتاد بار به ايشان نظر مىكنم و هر بار كه به ايشان نظر كنم با ايشان سخن مىگويم و هفتاد برابر بر ملك و دولتشان مىافزايم و در آن هنگام كه اهل بهشت از خوردن و نوشيدن لذت مىبرند اينها از ياد من و كلام و حديث من لذت مىبرند .
- پيامبر ( ص ) - پرسيد : پروردگارا ! نشانه اينها چيست ؟ خداوند فرمود : آنها زندانىها هستند كه زبان هايشان را زندانى كرده اند تا حرف لغوى نزنند و شكم هايشان را زندانى كردهاند تا زياده از حد نخورند . »
بنابراين ، يكى از بزرگ ترين نعمت هاى اهل بهشت براى بندگان هم نشينى ايشان است با خداوند تعالى و اولياء الله ، و يكى از بزرگ ترين بدبختى هاى دوزخيان در دوزخ ، دورى آنها است از خداوند تعالى و اولياء الله . كلام الهى است كه :
؛
وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَاءَنِي وَ كَانَ الشَّيْطَانُ لِلْإِنْسَانِ خَذُولًا
« 2 » و روزى كه ستمكار انگشت به دندان خواهد گزيد و خواهد گفت : اى كاش با رسول راهى برگزيده بودم اى كاش فلانى را دوست صميمى خود نگرفته بودم كه وقتى به سراغ
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 74 ، ص 23 ؛ ( باب 2 ، مواعظ الله عزوجل فى . . ) ، ح 6 ؛ ارشاد القلوب ، ج 1 ، ص 200 ( الباب الرابع و الخمسون . . . ) .
( 2 ) . فرقان ، آيه 27 - 29 .