اين حرف به يادم آمد كه از يكى از علماى اصفهان به نام علامه حاج آقا نور الله مسجد شاهى پرسيدند آيا زخم كردن بدن و صدمه زدن به آن در عزاى حسين ( ع ) جايز است ؟
ايشان جواب به جايى داده بودند . و آن اين بود كه : « اين كار كار عشق است و مربوط به فقه نيست . »
لذا ما هم در جواب علامه طباطبايى مىگوييم آرى آنچه شما استدلال كرديد از نظر عقلى بسيار استدلال خوبى است ولى اين مطلب را هم نبايد از نظر دور داشت كه :
پاى استدلاليان چوبين بود * پاى چوبين سخت بى تمكين بود « 1 »
ولى :
ما راه بيابان جنون پيش گرفتيم * ديوانه اى از شهر برون شد ، شده باشد
عقل را در اين ميدان بهره و نصيبى نيست و اين حجت حجت عرفانى است نه عقلى . عجب آن است كه از خود علامه كه مرد ميدان عرفان است ، چرا بايد چنين كلامى صادر شود ؟
خلاصه اين كه كلام او از نظر برهان و حكم عقلى به جاى خود مناسب و درست است ولى اين جا جاى آن گونه استدلال نيست .
هامش
( 1 ) . مثنوى معنوى ، دفتر اول « ناليدن ستون حنانه . . . » .