از ابىبصير روايت شده است كه گفت شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود :
« مَنْ اكَلَ مالُ اخيهِ ظُلماً وَ لَمْ يَرُدَّهُ الَيْهِ اكَلَ جَذْوَةً مِنَ النّارِ يَومَ الْقِيامَةِ ؛ « 1 »
هر كس كه از روى ستم مال برادرش را بخورد و به او بازنگرداند . روز قيامت آتشپاره اى را خواهد خورد . »
پيامبر اكرم ( ص ) در روزهاى آخر عمرش فرمودند :
« مَنْ كانَ لَهُ عَلَىَّ حَقٌّ فَيَأْخُذَ هُنا لِانَّ اللهَ قَسَّمَ انْ لايَتَجاوَزَ عَنْ حَقِّ النّاس ؛ « 2 »
هر كس كه حقى بر گردن من دارد همين جا بگيرد كه خدا قسم ياد كرده كه از حق الناس نمىگذرد . »
عربى برخاست و ادعا كرد كه با عصا به سينه اش زده است و حضرت رضايت دادند كه قصاص صورت بگيرد . لذا از اين داستان فهميده مىشود كه خداوند از حقالناس نخواهد گذشت .
« عبدالرحمن بن سيابه مىگويد : وقتى پدرم مرد ، دوست پدرم چند درهم به من قرض داد و من با آنها تجارت كردم تا آن كه توانستم آن چند درهم را به او برگردانم . مستطيع حج شدم . وقتى كه پيش امام صادق ( ع ) رفتم و واقعه را براى آن حضرت نقلكردم حضرت حرف مرا قطع كردند و پرسيدند :
« ما لَكَ وَ امْوالُ النّاس ؟ ؛ از مال مردم چه با خوددارى ؟ »
گفتم آنها را به صاحبانش بازگردانيده ام . حضرت شادمان شدند و فرمودند :
« عَلَيْكَ بِصِدْقِ الْحَديث وَ اداءُ الْامانَةِ
؛ « 3 » تو را به راست گويى و اداى امانت سفارش مىكنم . »
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 333 ، ( باب الظلمه ) ، ح 15 .
( 2 ) . نقل به مضمون ، ر . ك : بحار الأنوار ، ج 22 ، ص 507 - 509 ، ( باب 2 ، وفاته و غسله و . . ) ، ج 9 .
( 3 ) . ر . ك : كافى ، ج 5 ، ص 134 ، ( باب اداء الأمانة ، . . ) ، ص 9 .