تعالى را نشنيده اى كه فرمود : وقتى كه در شيپور دميده شود ، آن روز ديگر هيچ نسبتى بينشان نخواهد بود و از نسبشان سؤالى نخواهد شد . به خدا قسم فردا هيچ چيزى به كار تو نمىآيد مگر پساندازى از عمل شايسته ات كه تو خود آن را پيش فرستاده باشى . »
بنابراين قرآن ايمان را همراه با عمل صالح آورده است و عمل صالح را همراه ايمان . خيلى كم اتفاق افتاده است كه يكى از اين دو بدون ديگرى در آيه اى ظاهر شده باشند
اگر سؤال شود كه اگر امر چنين باشد پس فرق بين كافر و مسلمان چيست ؟ جواب اين است كه از آن جهت كه عذاب بر معصيت مترتب است فرقى بين آن دو نيست ولى از جهات ديگر بين آنها فرق هست :
الف ) كافر جاودانه در آتش خواهد بود ولى شيعه بالاخره به بهشت مىرود .
ب ) آن كه كافر آمرزيده نمىشود ولى شيعه امكان دارد به واسطه شفاعت و رحمت مورد آمرزش قرار گيرد :
؛
إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مَا دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْماً عَظِيماً
« 1 » خداوند اين را كه شريكى براى او در نظر گرفته شود نمىآمزرد ولى غير از اين هر چه را كه باشد بر هر كس كه بخواهد مىآمرزد .
ج ) از كافر عملى پذيرفته نمىشود ولى شيعه ، كم يا زياد ، اعمالش مورد پذيرش قرار مىگيرد .
شرح گروه كفار و قبول حسنات آنها يا عدم قبولشان هم كه بحث مفصلى را به دنبال خواهد داشت ان شاء الله در جاى خود خواهد آمد .
هامش
( 1 ) . نساء ، آيه 48 .