اقرار به تقصير و گناه و توحيد ربوبى را - كه به انواع گوناگون و مترادف تكرار كرده است - داراى فصاحت ديگر و لطف ديگرى است .
خود كلام نيز به روشنى بر اين مطلب دلالت مىكند كه دعا كننده در عالم عبوديت و عالم وحدت است و اصلًا به عالم كثرت توجهى ندارد .
آفاق نيايش (تفسير دعاى كميل) (فارسى) — صفحه 229
پدیدآورندگان: الشيخ حسين المظاهري
ص۲۲۹