« وَلِلّهِ الْاسَماءُ الحُسْنى فَادْعُوهُبِها » ؛ « 1 » براى خدا اسماء و صفات خوب است ، خدا را به آنها بخوانيد . در روايات داريم كه مىفرمايند : « نَحْنُ وَالِلَّهِ الْاسَماءُ الحُسْنى ؛ « 2 » اسماء حسناى خدا ما هستيم . » در اين نظر مىگويد : « اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ رَحْمَتِكَ بِا وْسَعِها ؛ خدايا ! به در خانهات آمدهام ، اهلبيت را آوردهام . تو را از نظر وجود به اوسع اين اهلبيت و حقيقت احمدى قسم مىدهم . » گاهى توجه مىيابد كه اهلبيت نور واحد و رحمت واحده هستند ، لذا مىگويد : « وَ كُلُّ رَحْمَتِكَ واسِعَة اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِرَحْمَتِكَ كُلِّها ؛ اى خدا ! به درخانهات آمدهام ، شفيع آوردهام . توسل به اهلبيت پيدا مىكنم . اى خدا ! به درخانهات آمدهام و تو را به اهلبيت طيّبينِ طاهرين قسم مىدهم . »
آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — صفحة 75
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٧٥
وقتى كه اين جمله را مىخوانيم بايد توجه داشته باشيم كه پروردگار عالم رحمان و رحيم است . در روايات مىخوانيم : « پروردگار عالم صد رحمت دارد » اين از باب مثال است ؛ يعنى پروردگار عالم خيلى رحمت دارد . يكى از آن صد رحمت را بين مخلوقها تقسيم كرده است . به واسطهء آن يك رحمت همهء مهربانىها و عاطفهها
هامش
( 1 ) . اعراف ، آيه 180 .
( 2 ) . بحارالأنوار ، ج 91 ، ص 6 ، ( باب 28 - الاستشفاع بمحمد وآل محمد . . . ) ، ح 7 .