و رأفتهايى كه مادر براى بچهاش دارد ، يا پسر براى پدرش دارد ، يا كه مسلمانان نسبت به يك ديگر دارند ، حتى رأفتى كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به امت دارد و عاطفهاى كه اميرالمؤمنين عليه السلام به موجودات دارد . همه و همه از آن رحمت سرچشمه گرفتهاند .
و در روايات مىخوانيم كه : « نود و نه رحمت ديگر را پروردگار عالم براى قيامت گذاشته است ؛ يعنى يك رحمت در اين دنيا نود و نه رحمت براى آخرت . » « 1 »
يأس از رحمت پروردگار
پروردگار عالم در دنيا و آخرت رحيم است . ما بايد از رحمت پروردگار مايوس نباشيم ، يأس از رحمت پروردگار در سر حد كفر است .
« وَ لاتَيْأَ سُوا مِن رَوْحِ اللَّهِ انَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ الَّا الْقَومُ الْكافِروُن » ؛
« 2 » مأيوس از رحمت خدا نشويد . بدانيد اگر كسى از رحمت خدا مأيوس بشود گناهش در سرحدّ كفر است .
ترغيب به توبه
گنهكار - هر كس كه باشد - اگر تلاطم روحى پيدا بكند قرآن مىگويد :
« انَّ اللَّهَ يُحِبُ التَوّابينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرين » ؛
« 3 » خدا دوست دارد بندهاش توبه كند ، و آنهايى را كه در پى پاك شدن باشند دوست دارد .
هامش
( 1 ) . ر . ك : بحارالأنوار ، ج 89 ، ص 249 ، ( باب 29 ) ، ذيل ح 29 .
( 2 ) . يوسف ، آيه 87 .
( 3 ) . بقره ، آيه 222 .