« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِمُلْكِكَ كُلِّه ؛
خدايا ! به درخانهات آمدهام ، و تو را به آن تصرف تشريعى كه به اهلبيت دادهاى قسم مىدهم . »
تذكر اخلاقى
در بسيارى از آيات و روايات ، ربوبيت تشريعى مختص ذات بارى تعالى است .
قرآن مىفرمايد :
« انِ الْحُكْمُ الّا لِلَّهِ » ؛
« 1 » حكومت در عالم هستى مختص ذات خداست .
گاهى پرودگار عالم اين حكومت را به بعضى عنايت مىكند ، هم چنان كه به انبيا ، اهلبيت عليهم السلام و پيغمبر صلى الله عليه و آله داده است . طبق آيهء اطاعت ، پيغمبراكرم و اهلبيت از طرف خدا حكومت تشريعى دارند ، چنان كه اهلبيت پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله اين حكومت را به مجتهد جامعالشرايط دادهاند ؛ بنابراين كسى كه بدون اذن خدا در اين عالم ، حكمرانى و تصرف مىكند تصرفاش در ربوبيت تشريعى است . خود اين تصرف ، شركت است ، و كسى كه تصرف مىكند بت است و كسى كه از او تبعيت مىكند مشرك است . قرآن مىفرمايد :
« وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما انْزَلَ اللَّهُ فَاولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ » ؛
« 2 » كسانى كه به موجب آن چه خدا نازل كرده حكم نكنند ، آنان خود ، كافرانند .
« وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما انْزَلَ اللَّهُ فَاولئِكَ هُمُ الظّالِمُونَ » ؛
« 3 » كسانى كه به موجب آن چه خدا نازل كرده حكم نكنند ، ظالماند .
« وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما انْزَلَ اللَّهُ فَاولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ » ؛
« 4 » كسانى كه به موجب آن چه خدا نازل كرده حكم نكنند ، فاسقاند .
هامش
( 1 ) . يوسف ، آيه 40 .
( 2 ) . مائده ، آيه 44 .
( 3 ) . مائده ، آيه 45 .
( 4 ) . مائده ، آيه 47 .