يك تقاضا
فتواى بدون علم ندهيد . با ظنّ و تخمين به پيش نرويد . در احكام الهى تصرف نكنيد . از خدا ، پيغمبر ، اهل بيت ، مجتهد جامع الشرايط و رهبر پيروى كنيد . روايات زيادى داريم كه : اگر كسى از پيش خود و با ظنّ و تخمين فتوا دهد گناهكار و جايگاهش جهنّم است .
كسى كه قرآن را به رأى خود و با ظن و تخمين تفسير كند و در چهار چوب تخصصى مفسر تفسير نكند ، جايگاهش در آتش است :
« مَنْ فَسَّرَ الْقُرآنَ بِرَأيِه فَلْيُتَبَوّءْ مَقْعَدُهُ مِنَالنَّارِ . » « 1 »
اگر در احكام الهى با ظن و تخمين تصرف كنيم موجب بدبختى است . وقتى كه جملهء
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ مُلْكِكَ بِافْخَره ، وَ كُلُّ مُلْكِكَ فاخِرٌ ، اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِمُلْكِكَ كُلِّه »
را مىخوانيد توجه داشته باشيد كه ربوبيت تشريعى مخصوص خدا و كسى است كه خدا اين ربوبيت را به او داده باشد ؛ يعنى در زمان حضور به پيغمبر و اهلبيت و در زمان غيبت ، به مجتهد جامعالشرايط اختصاص دارد . اگر كسى در غير چهار چوبى كه براى او تعيين شده حكم كند ظالم ، فاسق و كافر است ؛ بنابراين ما بايد در گفتار و كردارمان ، خود محور نشويم و با فكر خودمان با نداشتن تخصص در اسلام ، در احكام اسلام تصرف نكنيم .
هامش
( 1 ) . احياء علوم الدين ، ج 1 ، ص 37 ، س 21 و ص 289 ، س 1 ؛ عوالى اللآلى ، ج 4 ، ص 104 .