آيا اراده حادث است يا قديم ؟ آيا اراده عين ذات است يا نه ؟
ارادهاى كه « مشيت » نام دارد قديم و عين ذات ربوبى است ، و ارادهاى كه مربوط به ايجاد و صفت فعل است ، حادث مىباشد .
شرح عرفانى
كسى كه در خانهء خدا مىرود وقتى كه به ارادهء حقتعالى در مقام ذات و صفات ، توجه كند ، مىگويد :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ مَشِيَّتِكَ بِامْضاها ؛
اى خدا ! در خانهات آمدهام ، به مشيت و ارادهء تو نظر دارم ، و تو را به امضا شدهترين مشيتهايت قسم مىدهم ؛ يعنى تو را به ذات مقدست كه مشيت عين ذات اوست ، قسم مىدهم . »
وقتى كه توجه كند كه همهء صفات جمال و جلال عين ذات اوست ، مىگويد :
« وَ كُلُّ مَشِيَّتِكَ ماضِيَة ؛
خدا ! در عالم هستى چيزى نيست به جز يك چيز و آن توئى ، همهء اسما و از جمله مشيت تو عين ذات توست . »
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِمَشِيَّتِكَ كُلِّها ؛
اى خدا ! به درخانهات آمدهام ، تو را به همهء مشيتهايت قسم مىدهم ؛ يعنى خدايا ! به درخانهات آمدهام ، و تو را به ذات مقدست قسم مىدهم . »
عارف وقتى به مقام فعل ، موجودات و فيض مقدس توجه كند ، مىگويد :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ مَشِيَّتِكَ بِامْضاها ؛
خدايا ! به درخانهات آمدهام ، به آن ارادهاى كه موجودات به واسطه آن موجود شدهاند ، و به امضا شدهترين آن ارادهها تو را قسم مىدهم ، يعنى تو را به واسطهء فيضات ، به حقيقت محمدى صلى الله عليه و آله قسم مىدهم . »