كسى كه در مقابل ارادهء تشريعى خدا ، سرتسليم فرود بياورد همانندِ شخصى مىشود كه خدمت امام صادق عليه السلام آمد گفت :
« شما انار را دو نصف كنيد ، اگر بفرماييد يك نصف حلال و نصف ديگر حرام است ، من تسليم شما هستم ؛ آن كه مىفرماييد حرام است اجتناب مىكنم و آن كه مىفرمائيد حلال است مىخورم . »
قرآن مىفرمايد اگر روح تعبد در انسان نباشد انسان ، سفيه و نادان است :
« وَ مَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ ابْراهيمَ الّامَنْ سَفِه نَفْسَهُ » ؛
« 1 » كيست كه از روش حضرت ابراهيم اعراض كند جز اين كه ديوانه ، احمق و سفيه باشد .
قرآن در جاى ديگر مىفرمايد :
« وَ لَقَدِ اصْطَفَيْناهُ فِى الدُّنْيا وَ انَّهُ فِى الاخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحينَ » ؛
« 2 » او ( ابراهيم ) از برگزيدهها بود ؛ در دنيا برگزيده و امام بود ، و در آخرت برگزيده و صالح است .
- چرا ؟
- چون روح تسليم داشت :
« اذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ اسْلِمْ . قال اسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَميِنَ » ؛
« 3 » از نظر تكوين به او ( ابراهيم ) گفتيم در مقابل ما تسليم باش . گفت : خدايا ! دلم در مقابل تو تسليم است و روح تعبد دارم .
خداوند روح تعبد وى را در سورهء صافات ، چنين تعيين مىكند :
« فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْىَ قالَ يا بُنَىَّ انّى ارى فِى الْمَنامِ انّى اذْبَحُكَ فَانْظُرْ ما ذاتَرى قالَ يا ابَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُنى انشاءَاللَّهُ مِنَ الصّابِرينَ » ؛
« 4 » و وقتى كه [ ابراهيم ] با او [ اسماعيل ] به
هامش
( 1 ) . بقره ، آيه 130 .
( 2 ) . بقره ، آيه 130 .
( 3 ) . بقره ، آيه 131 .
( 4 ) . صافات ، آيه 102 .