الْيَوْمَ اكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ و اتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي وَ رَضيتُ لَكُمُ الْاسْلامَ ديناً
« 1 » اين آيهء شريفه مىفرمايد كه : دين اسلام ناقص بود و حالا تمام شد و مرضى خدا نبود و اكنون مرضى خدا شد ؛ يعنى قرآن و عترت ، با يكديگر هستند . قبلًا هم آيه آمده بود كه اگر اين كار را نكنى اصلًا هيچ كارى نكردهاى :
يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ انْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلِّغْتَ رِسالَتَهُ
« 2 » اگر اميرالمؤمنين را منصوب به خلافت نكنى ، هيچ كارى نكردهاى ؛ يعنى اصلًا قرآن منهاى ولايت هيچ است . بعد از وفات رسول گرامى شوراى ساختگى در سقيفهء بنى ساعده تشكيل گرديد و اميرالمؤمنين كنار زده شد و كس ديگرى روى كار آمد . همان موقع هفتاد نفر از علما و عقلا مثل سلمان ، ابوذر و بعضى از زنان ، مثل فضه خادمه و اسماء بنت عميس كه مخالفت كردند با اين سقيفه ، شيعه ناميده شدند . در زمان پيغمبر و در زبان پيغمبر اين لفظ شيعه از نظر سنى و شيعه بارها و بارها آمده بود . بارها پيغمبر اكرم بر فراز منبر مىگفتند :
يا عَليُّ انْتَ وَ شيعَتُكَ هُمُ الْفائِزُونَ يا عَليُّ انْتَ وَ شيعَتُكَ هُمَ الْمُفْلِحُونَ
« 3 » و قرآن مىگويد :
فَانَّ حزْبَ اللهِ هُمُ الْغالِبُونَ الا انَّ حِزْبَ اللهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
« 4 » ما بيش از ده هزار روايت داريم از سنى و شيعه كه پيغمبر اكرم و ساير معصومين ( ع ) خبر دادهاند از اينكه ائمهء طاهرين دوازده نفرند و دوازدهمى آنها غايب شده و روزى ظاهر مىشود و پرچم اسلام به دست او روى كرهء زمين افراشته شده و عالم را مىگيرد . در آن روز قوانين اسلام و عدالت اسلامى سرتاسر جهان را مىگيرد .
روزى حسين ( ع ) وارد مسجد شد و پيغمبر اكرم از منبر به زير آمدند و
هامش
( 1 ) - مائده / 3 .
( 2 ) - مائده / 67 .
( 3 ) - مائده / 56 .
( 4 ) - مجادله / 22 .