شما هم بگويم گناه نكنيد . اينكه ديگر آية انَّما يُريْدُ اللهُ نمىخواهد . پس در اين آيه ، بايد اولًا اراده تكوينى باشد نه تشريعى ؛ و آن رجس هم بايد يك رجس مطلق باشد . آيا پيغمبر از وقتى كه به دنيا آمد تا وقتى كه از دنيا رفت ، يك اشتباه داشت ؟ اين آيه مىگويد : نه . يك سهو يا يك خطا يا يك گناه داشت ؟ اين آيه مىگويد : نه . يك مكروه داشت ؟ اين آيه مىگويد : نه . براى اين مىگويم امامشناسى يعنى اينكه ما از قرآن در بياوريم كه على ( ع ) از وقتى به دنيا آمد تا وقتى شهيد شد ، يك خطا ، يك سهو ، يك اشتباه ، يك گناه ، يك خطور گناه و يك صفت رذيله نداشت . ما مىگوييم : امام ( ع ) عالم به ما كان و ما يكون و ما هو كائن است .
اكنون در اين مجلس مقدس ، در محضر خدا ، و پيغمبر و اهلبيت ( ع ) هستى . اين آيهء شهدا يك آيهء خوبى است براى همه و نيروى كنترل كنندهاى است مخصوصاً براى جوانها كه مىفرمايد :
وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ امَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَي النّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهيداً
« 1 » اين آيه دو معنا دارد : معناى ظاهرش اين است كه جوان مسلمان ! تو بايد الگوباشى براى جامعهء بشريت . اگر نيستى ، اسلامت نقص دارد و بدان كه مسلمان واقعى بايد سرمشق باشد براى ديگران . چنان كه پيغمبراكرم ( ص ) سرمشق است براى ما ، ما بايد سرمشق باشيم براى ديگران . اين ، يك معناى آيهء شهدا ، و معناى باطنى هم دارد كه ائمه طاهرين استفاده كرده و به ما گفتند : معنايش اين است كه ما در روز قيامت شهداى فراوانى داريم . از جمله شهداء بر اعمال ما ، اهلبيت ( ع ) هستند ؛ يعنى حضرت زهرا براى ما در ميزان اعمال شهادت مىدهد . اميرالمؤمنين ( ع ) براى ما شهادت مىدهد ؛
هامش
( 1 ) - بقره / 143 .