حسين را در بغل گرفتند و نشستند روى منبر و حسين را در دامن نشاندند و حرف مىزدند . بعضى اوقات هم رو مىكردند به حسين و در ميان مردم مىگفتند :
يا حُسينُ التاسِعُ مِن وُلْدِكَ هُوَ القائِمُ بِالْحقِّ ، بِه يَمْلَأُ اللهُ الْارْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا بَعْدَ ما مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً يعنى ؛ اى حسين ! نهمين نفر از فرزندان تو مهدى ( روحى فداه ) غايب مىشود و بعد از مدتى ظاهر مىگردد و به دست مباركش پرچم اسلام روى كرهء زمين افراشته شده و سرتاسر عالم به دست امام زمان خواهد افتاد . اين منطق شيعه است . اينكه مىبينيد دشمنان اسلام با شيعه كار دارند ، اسرارى دارد و يكى از اسرارش همين است . شيعه مىگويد كه دليل من بر حقانيت سخنم ، آيهء : الْيَومَ اكْمَلْتُ لَكُم دينَكُمْ است كه در مقابل صد و بيست هزار نفر مردمى كه در غديرخم و در آن هواى گرم اجتماع كرده بودند ، در شأن على ( ع ) نازل گرديد . آن روز پيامبر ( ص ) على را سر دست بلند كرد و فرمود :
مَنْ كُنْتُ مَولاهُ فَهذا عَليٌّ مَوْلاهُ اللّهُمَّ و الِ مَنْ وَ الاهُ ، وَ عادِ مَنْ عاداهُ ، وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهٌ ، وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ چيزهايى است كه شيعه از قرآن استفاده مىكند ؛ يعنى يك معانى لطيفى براى ائمهء طاهرين ( ع ) و يك معانى دقيقى براى على ( ع ) و اولاد على ( ع ) و يك معانى فلسفى - عرفانى براى اهلبيت ( ع ) است . قبلًا اشارهاى به اين معنا كرديم كه :
بِكُمْ فَتَحَ اللهُ وَ بِكُمْ يَخْتِمُ ، وَ بِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَ بِكُمْ يُمْسِكُ السَّماءَ انْ تَقَعَ عَلَي الْارْضِ وَ بِكُمْ يُنَفِّسُ الْهَمَّ وَ يَكْشِفُ الضُّرَّ اگر گياهى بخواهد برويد ، واسطهء فيضش على است . اگر يك دانهء گندم بخواهد خوشه كند ، واسطهء فيضش على است . اگر سنگى بخواهد معدن شود ،
اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 59
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٥٩