را از خود دور كن . حقيقتاً چادر حضرت معصومه داشته باش و نماز حضرت معصومه بخوان ، آن وقت برو پيش حضرت معصومه ، يعنى همينطور كه نزديك حرم مىشوى روحانى هم بشو و معنوى همه باش . وقتى از نظر جسمى نزديك شدى ، از نظر روحى هم نزديك بشو . آن وقت بگو : معصومه جان شفايم بده ! اگر نداد ، آن وقت گله كن . بايد تقصير را گردن خودمان بگذاريم ؛ نه ديگران . العياذبالله گله نكنيم از خدا ؛ گله نكنيم از پيغمبر و حضرت زهرا ؛ زيرا قرآن با كمال صراحت مىگويد :
ادْعُوني اسْتَجِبْ لَكُمْ بعد به عنوان يك تهديد مىگويد
: انَّ الَّذينَ يَسْتَكبُرونَ عَنّ عِبادَتي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرينَ
« 1 » بخوان كه من مستجاب مىكنم . آنهايى را كه دعا نمىكنند و مرا نمىخوانند به جهنم مىبرم و در آنجا سرافكنده هستند . اين وعدهء خدا و قرآن است . چرا مىخوانيم و اجابت نمىشود ؟ بايد علت را از درون خودمان جستجو كنيم . شيشهء در بسته اگر در اقيانوس برود و يك سال هم بماند ، يك ذره آب در آن نمىرود . اگر يك لامپ هزار شمعى كه اينجاست يك سيمش خراب باشد ، هزار سال هم اينجا بماند ، روشن نمىشود . آيا تقصير كارخانه است ؟
اين منيتها ؛ خوديتها ؛ خشمهاى بى جا ؛ لجاجتها ؛ عنادها و تكبرها قلب ما را شيشهء در بسته كرده است . اين هوى و هوس و گناهها يكى از پس ديگرى قلب ما را شيشهء در بسته كرده است . ما شيشهء دربسته را مىاندازيم به اقيانوس و توقع داريم كه آب داخل شود ! در شيشه را بايد باز كرد .
جوانهاى عزيزم ! بارها گفتهام و از قول خودم هم نمىگويم ، از قول حضرت
هامش
( 1 ) - غافر / 60 .