تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 278

مساهمون:

ص٢٧٨
آيا كارهايت مرضى خدا بوده يا مرضى شيطان ؟ اگر آمادگى دارى كه داخل قبر شوى ، دو ركعت نماز بخوان و شكر كن و نماز شكر بخوان و به سجده برو الحمدالله رب العالمين بگو كه مىخواهم بروم به قبر و آماده‌ام . و اگر آمادگى آن را ندارى و از اعمال خودت مىترسى ، بدان كه مبتلا به شيطان و نفس اماره و هوى و هوس هستى و كارهايت را جبران كن . جبران با چه ؟ با توبه تا خدا بگويد : بنده‌ام ، بارك الله ! گناهان تو را بخشيدم . اگر آمدى در قبر ، ديگر نه حسابى دارى و نه كتابى ؛ ديگر نه نكيرى دارى و نه منكرى ؛ درى از درهاى بهشت برايت باز مىشود و بهشتى به نام بهشت توبه براى تو هست تا روز قيامت . خوب از حالا تا روز قيامت چند سال فاصله است ؟ ده ميليون ؟ صد ميليون ؟ يك ميليارد ؟ ده ميليارد سال ؟ نمىدانم اما آنچه مىدانم اين است كه او دلش نمىخواهد آن بهشت را رها كند . قرآن مىگويد : خوشا به حال آنها ! اما اگر در قبر نتواند حساب و كتاب پس بدهد ، بداند كه كارش خيلى مشكل است . در روايات مىخوانيم كه حضرت عيسى مرده‌اى را كه سالهاى بسيار پيش از او مرده بود ، زنده كرد . حواريون ديدند پيرمرد با نشاطى است . به او گفتند : چند سال است مرده‌اى ؟ گفت : الآن مرا گذاشتند در قبر و درى از بهشت باز شد و به بهشت رفتم . حورالعين آمد به استقبالم و دست به گردن يكديگر انداختيم و گردنبندش پاره شد . نشستيم با هم گردنبند را جمع كنيم كه تو صدا كردى و مزاحم شدى ؛ آمديم تو را ببينيم . گفت : برگرد و گردنبند را ضبط كن . بعد حضرت عيسى ( ع ) شخص ديگرى را صدا كرد كه روى قبرش هنوز تر بود . آن مرده در هنگام مرگ جوان بود . اما پيرى زودرس پيدا كرده بود . عيسى ( ع ) گفت : چه مدت است كه مرده‌اى ؟ گفت : وقت ندارد ؛ شايد بيش از