خودشان مصيبت را درست مىكنند . خانهاى كه در آن نماز نباشد و خانهاى كه در آن ملائكه رفت و آمد نداشته باشند ، و خانهاى كه در آن ، شياطين رفت و آمد داشته باشند ، غم و غصه و گره دارد . قرآن مىگويد كه خيلى از گرههاى زندگى را ما باز مىكنيم : وَ يعْفُو عَنْ كَثيرٍ و اين مقدار ، باقيماندهاش است .
به هر حال غم و غصه خوردن چه فايده دارد ؟ آيهاى در قرآن است كه مىگويد غم وغصه نخور كه فايده ندارد :
ما اصابَ مِنْ مُصيبَةٍ فِي الارْضِ وَ لا في انْفُسِكُمْ الّا في كِتابٍ مِنْ قَبْلِ انْ نَبْرَأها انَّ ذلِكَ عَلَي اللهِ يَسيرٌ لِكَيْلا تَأسَوْا لي ما فاتَكُم وَ لا تَفْرَحُوا بِما اتاكُمْ
« 1 » آنچه در اين جهان واقع مىشود ، در لوح محفوظ نوشته شده است . اگر حادثهاى سنگين و سخت پيش آمد ، تقدير اين بوده است و غصه خوردن فايده ندارد و مشكل حل نخواهد شد .
اگر هم زندگى خوشىدارى ، خيلى خوشحال نباش كه همان خيلى خوشحال شدن هم غم و غصه و دل مردگى مىآورد . اين افراد مطرب و عياش هم غم و غصه و دل مردگى زياد دارند . قرآن مىگويد خيلى خوشحال نباش و خيلى هم غصه نخور آدم حسابى ، نه غصه و نه فرح زياد دارد . اينكه مىبينيد بعضى اوقات مسلمانهاى صدر اسلام پيش مىرفتند ، يكى از علل عمدهاش همين طرز تفكر بود . ابوايوب انصارى يك بچه داشت . روزى از خانه خارج شد و دنبال كارش رفت . بچه وسط روز مرد . معلوم است كه مادر دلش مىسوزد . او نشست يك مقدار گريه كرد . كمكم نزديك غروب شد . فكر كرد كه حالا من اگر گريه كنم ، اين بچه كه زنده نمىشود . غم و غصه اين بچه را زنده نمىكند ؛ پس چرا شوهرم را ناراحت كنم . باركالله به اين زن ! به قول پيغمبراكرم ، اينها
هامش
( 1 ) - حديد / 22 و 23 .