تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 226

مساهمون:

ص٢٢٦
كُلُوا وَاشرَبُوا هَنيئاً بِما اسْلَفْتُمْ فِي الايّامِ الخالِيَةِ
« 1 » يعنى نوش جان ! بنوشيد و بخوريد . اينها چيزهايى است كه خودتان درست كرديد و فرستاديد . بعضى « فىالايام الخاليه » را اين گونه معنا مىكنند كه مثلًا در ماه مبارك رمضان ، شما بوديد كه شب نزودهم و شب بيست و يكم و شب بيست و سوم ماه رمضان ، حورالعين و قصر و باغ و نعمتهاى بهشتى را درست كرديد . شماييد كه با روزهء خودتان ، بهشت را درست مىكنيد ؛ لذا خالق بهشت خود ما هستيم ، چنانچه خالق جهنم هم خود ما هستيم . اين جمله در قرآن زياد تكرار شده كه خطاب مىشود به اهل جهنم :
ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ ايْديكُمْ وَ انَّ اللهَ لَيْسَ بِظلَّامٍ للْعَبيدِ
« 2 » يعنى وقتى در آن آب جوشان مىافتيد و حرارت از پوست به استخوان مىرسد و ذره ذره آب مىشود ، و دوباره بدن به دستور خداوند ساخته مىشود ، به او خطاب مىشود كه : خيال نكنى كه ما تو را عذاب مىكنيم ؛ بلكه خودت عذاب را تهيه كردى . وقتى كه دل كسى را سوزاندى و وقتى در خانه پرخاشگرى كردى و دل همسرت را سوزاندى ، و وقتى نافرمانى پدر و مادر را كردى ، آب جوشان جهنم را براى خودت آماده كرده‌اى . حميم يعنى آب جوشان ؛ و خالقش ماييم . قرآن در سوره واقعه مىگويد كه اول او را در اين حميم مىاندازند و بعد به جهنم مىبرند . اگر يك قطره حميم در اين دنيا بيفتد ، دنيا را مىگنداند ؛ اما خالقش كيست ؟ ما ! مار و عقرب در قبر خيلى بد است ؛ اما خالقش كيست ؟ ما هستيم !
هامش
( 1 ) - حاقه / 24 . ( 2 ) - آل‌عمران / 182 .