تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 186

مساهمون:

ص١٨٦
نااميد نشويد بحث ما دربارهء توبه و انابه و تضرع و زارى بود . از قرآن استفاده كرديم كه بالاترين عبادت همين توبه است و سعادت دنيا و آخرت ما متوقف بر همين توبه است . از قرآن استفاده كرديم كه توبه براى گناهكار خيلى مطلوب است و خدا دوست دارد كه بگويد : خدا ! خدا ! در روايات . هم داريم كه آه گنهكار از تسبيح انسان متقى پيش خدا بهتر است . و بالاخره از قرآن استفاده كرديم كه گناه هر چه هم بزرگ باشد ، اگر كسى توبه كند ، پروردگار عالم توبه‌اش را مىپذيرد و حتى مىتواند در يك لحظه راه پنجاه ساله را برود :
يا عِبادِيَ الَّذينَ اسْرَفُوا عَلي انْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ ، انَّ اللهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً
« 1 » بازآى ؛ هر آنچه هستى باز آى گر كافر و گبر و بت‌پرستى بازآى
هامش
( 1 ) - زمر / 53 .