افراد پيشرفتهاى هستند و انصافاً فعال و باهوش هم هستند ، وقتى در خلوتشان برويم ، مىبينيم آنجا قرص خوابآور بيش از هر جاى ديگر مصرف دارد ؛ يعنى آنها به يك قرص آرام بخش پناه مىبرند تا بتوانند يك ساعت بخوابند . چرا ! چون خدا را ندارند . وقتى خدا نداشتند ، وضع آنها اين است .
قرآن ميفرمايد :
الَّذينَ امَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا ايمانَهُمْ بِظُلمٍ اولئِكَ لَهُمُ الامْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ
« 1 » كسى كه مؤمن است و گناه هم در زندگيش نيست و خدا در دل اوست و خدا را پيدا كرده است ، حتماً امنيت خاطر دارد ؛ يعنى دلش بدون غم و غصه است . دست عنايت خدا روى سر چنين كسى است و گمشدهاش را پيدا كرده است . وقتى گمشدهاش را پيدا كند ، روح نيرومند و با ارادهاى پيدا مىكند و مىتواند در مقابل يك جهان بايستد :
انَّ ابْراهيمُ كانَ امَّةٍ
« 2 » ابراهيم يك نفر است ، اما چون خدا را دارد امتى محسوب است . دل پر از اطمينان اميرالمؤمنين با اينكه يك نفر است اما يك دنيا سكينه و آرامش دارد . در جنگها معمولًا اميرالمؤمنين اسب و شتر هم نداشت و پياده به جنگ مىرفت . نه عده داشت و نه پشتوانهء نظامى و نه امكانات بى حساب مالى ، اما پشتوانهاش خدا بود . وقتى خدا را داشت ، عمروبن عبدود در مقابل او پوچ بود . مرحب خيبرى در مقابل او هيچ بود . به معاويه مىگفتند : تو صد و بيست هزار نفر نيرو دارى ! معاويه مىگفت : على مالكاشتر را دارد كه اگر او را كنار دست راستش بگذارد مثل ملخى كه مورچهها را ضبط مىكند ، صد و بيست هزار لشكر مرا ضبط مىكند . مالكاشتر وقتى خدا را دارد ، دست راست
اميرالمؤمنين مىشود .
هامش
( 1 ) - انعام / 82 .
( 2 ) - نحل / 120 .