على ( ع ) را ببينيد كه چه دارد ؟ وقتى آمد خواستگارى زهرا ( س ) ، پيغمبراكرم گفتند : چه دارى ؟ گفت : يك شمشير و يك زره و يك شتر . پيامبر فرمود : شمشير را براى جنگ و شتر را هم براى آب آوردن و گذران زندگى خودت لازم دارى ؛ اما زره را براى چه مىخواهى ؟ برو زره را به فروش على ( ع ) زره را فروخت و مهريهء زهرا و وليمهء عروسى خودش قرار داد و چه زندگى شيرينى پديد آمد !
ما خيال مىكنيم زندگى شيرين يعنى مبل و فرش ابريشم و بخور و بپاش و رنگ وارنگ . اينها به غير از غم و غصه و دلهره و اضطراب خاطر و نگرانى هيچ چيز ديگرى نيست . همهء خانههامان همين است . خانههاى ما پر از غصه و دلهره و اضطراب خاطر و نگرانى است . خانهء على يك حصير دارد و جهازيهء زهرا هم كه بسيار ناچيز و كم است ؛ اما زندگى آنها شيرين است . چرا چون خدا بر آن زندگى و خانه حاكم است . وقتى خدا بر خانهاى حاكم باشد ، گمشدهء آن خانواده پيدا شده است . وقتى چنين شد ، بالاترين لذتش اين است كه در دل شب بيدار شود و بگويد :
ايّاكَ نَعْبُدُ وَ ايّاكَ نَسْتَعينُ
« 1 » بالاترين لذتش اين است كه براى خشنودى خدا روزه بگيرد . انسان كه روزه مىگيرد ، يك خوشحالى موقع افطار دارد كه فرمان خدا را اطاعت كرده و اكنون هم به فرمان خداوند بر سر سفره نشسته و افطار مىكند ؛ اما خوشحالى بالاتر روزهدار چيست ؟ او به كلام خدا توجه دارد كه :
الصَّوْمُ لى وَ انا اجْرى بِهِ : روزه مال من است و پاداش آن را هم خودم
مىدهم .
هامش
( 1 ) - حمد / 5 .