هميارى و كمك به يكديگر
« وَ مَن اخدَمَ أخاه اخدمَه الله مِنَ الولدان المخلَّدين ، وَ اسكنَه مَعَ اوليائه الطّاهرين » .
هر كس به بردار مسلمان خود خدمت كند ، پروردگار عالم - در بهشت - براى او خدمتگزار قرار مىدهد و او را با اولياء پاك خودش مسكن مىدهد .
بهترين و بالاترين لذّتهاى بهشتى ، محشورشدن با رسول خدا « ص » و ائمه اطهار ( عليهم السّلام ) است . اين لذّت معنوى از سنخ لذتهاى ديگر نيست . با نعمتهاى خوردنى و نوشيدنى بهشت قابل مقايسه نيست . بلكه از لذّتهايى است كه پيشوايان دين ( عليهم السّلام ) در مناجاتهاى عارفانه خويش بدان اشاره كرده اند . همچون مناجات شعبانيه و دعاى كميل و ندبه كه در فرازهائى از آنها مى فرمايند :
« وَ انر ابصارَ قُلوبنا بضياء نَظرها اليك حَتّى تخرق ابصارُ القلوب حُجُبَ النَّور فتصِلَ الى مَعدَن العَظَمة وَ تَصيرَ ارواحنا مُعَّلَقةً بعزّ قدسك » « 1 »
خداوندا چشم دل ما را به نورى منوّر فرما ، كه توانائى نظر افكندن به تو را داشته باشد تا آنجا كه چشمان دلها حجابهاى نور را به درد و به كان عظمت برسد و جان و روان ما آنچنان شود كه به عزّت قدس تو تعلّق گيرد .
« أينَ وَجه الله الّذى إِليه يَتَوجَّه الأولياء » « 2 »
كجاست آن وجه الهى كه دوستان خدا ، رو به سوى او آورند ؟
هامش
( 1 ) - مناجات شعبانيه - مفاتيح الجنان
( 2 ) - فرازى از دعاى ندبه