گاهِ رسوائى و بيچارگى است .
« يوم تبيَّضُ وَ تَسَوَّدُ وجوه * تُرك هند و شهره گشته زان گروه »
هر چه پنهان باشدت پيدا شود * هر كه او خائن بود رسوا شود
و نيز مى فرمايد :
« وَ حَدَّثنى أبى عَن آبائه عَن عَلىٍّ عليه السّلام عَن النّبى صلّى الله عليه و آله و سلم قال : مَن أغاثَ لَهفاناً مِنَ المومنين ، اعاثهُ الله يَوم لاظِلَّ الَّا ظَلَّهُ و آمنَه مِنَ الفَزع الأكبر وَ آمَنَه مِن سوءٍ المنقلب »
. . . رسول خدا « ص » فرمود : هر كس كه به فرياد ستمديده اى از مومنين برسد ، خداوند روز قيامت كه سايه اى جز سايه او نيست ، از وى دستگيرى مىكند و از عظيمترين ترس در روز قيامت ، امان مىدهد و از سوء عاقبت نگاه مى دارد .
روز قيامت نامهاى گوناگونى دارد ؛ شايد به بيش از 70 اسم برسد . از جمله آنها ، كه امام صادق « ع » به آن اشاره فرموده اند ، « فزع اكبر » است . يعنى آن روز به قدرى سخت و هولناك است كه فرياد همه مخلوقات بلند است .
« يَومَ تَرَونها تَذْهَلُ كلُّ مرضعةٍ عَمّا ارضَعَت وَ تَضَع كُلُّ ذاتِ حَملٍ حَملها وَ ترىَ النّاسَ سكارى وَ ما هُم بِسكارى وَ لكنَّ عَذابَ الله شديد » « 1 »
روزى كه مى بينيد ، هر زن شيردهى ، طفل خود را از وحشت و هراس فراموش كند و هر آبستنى بار خود بيفكند و مردم را ( از وحشت و حيرت ) مست مى بينى ، حال آنكه مست نيستند و ليكن عذاب الهى دشوار است .
هامش
( 1 ) - سوره ى حج ، آيه 2