مى دارد و سپس ، در قسمت ديگر وى را به انجام امورى كه باعث رضاى پروردگار است تشويق و ترغيب مى فرمايد و مى نويسد :
« يا عبدالله ايّاك ان تخيفَ مؤمناً فَانّ ابى محمّد بن على ، عليه السّلام ، حَدَثَنى عَن ابيه عَن جَدّه عَن عَلىِّ بن ابيطالب ، عليه السلام ، أَنَّهُ كانَ يَقول مَن نَظَرَ إِلى مُؤمن نَظرهٌ ليخفيه بِها اخافُه الله يَومَ لا ظلَّ إِلَّا ظِلّهُ وَ حَشرهُ فى صورة الذّر لَحمَهُ وَ جَسَدهُ وَ جَميع أعصائهُ حَتّى يُوردهُ مُورده »
اى عبدالله زنهار ! كه مومنى را بترسانى ( زيرا ) . . . رسول خدا « ص » فرمود هر كس به برادر مؤمن خود نگاهى بكند كه او را بدان بترساند خداوند روز قيامت ، كه در آن سايه اى جز سايه ى خدا نيست ، او را خواهد ترساند و او را به صورت « مور » ى با تمام گوشت و پيكر و اعضايش محشور مىكند تا به جاى تعيين شده اش ( دوزخ ) وارد شود .
در روايت ديگرى نيز ، آمده است كه متكبّران به صورت مورچه وارد « محشر » مى شوند . البتّه با اينكه به صورت مورچه اند . ولى همه آنها را باز مى شناسند چون قيامت روز « جمع الجمع » است ؛ روز حقيقت بينى است ؛ هر كسى با هويت و حقيقتش وارد محشر مىشود . و همانطور كه در بحث « تجسّم اعمال و كيفر ظلم » گفتيم ، ( مثلًا ) ظالم به صورت سگ و اسراف گر و تبذيركار به شكل ميمون و دغلكاران به صورت روباه محشور مى شوند و چنان است كه همه ى آنها را با نام و نشان باز مى شناسند ، و آشكارا مى دانند كه اين سگ ، فلان شخص است كه در دنيا چقدر مقتدر بود و آن ميمون ، به همان است .
آن روز ، روز آشكارشدن اسرار نهان است ، « يوم تُبلَى السَرائر » « 1 »
هامش
( 1 ) - سوره ى طارق ، آيه 9