در زمينه خدمت به ديگران ، روايات زيادى وارد شده است .
راوى گويد : در جوار خانه ى خدا ، در خدمت امام صادق ، ( عليه السّلام ) ، نشسته بودم در حالى كه جمعيّت زيادى در حال طواف بودند . در اين هنگام حضرت فرمود : « برآورده ساختتن حاجت مؤمن بهتر است از طوافى و طوافى و تا ده شمرد . » « 1 » يعنى رفع حاجت مؤمن ، ثوابى بيش از ده طوافِ خانه ى خدا دارد . يك طواف خانه ى خدا شش هزار حسنه دارد . بنابراين ، گره گشودن كار برادر مؤمن و رواساختن حاجت او شصت هزار حسنه دارد . نظير اين روايت ، در كتب روائى از قول ائمه طاهرين ( سلام الله عليهم اجمعين ) بسيار آمده است . « 2 » شارع مقدس اسلام خدمت به مسليمن را بسيار گرامى مى دارد . بجاست كه زندگى خود را صرف و وقف به مسلمانان كنيم و به سخنى ، « ديگرگرا » باشيم ، « نه خودگرا » . در واقع نيل به اهداف دنيائى و كسب ذخائر براى سعادت جاودانه ى آخرت تنها در پرتو اين هميارى و دستگيرى ميسّر مىشود . محروم شدن از اين توفيق بزرگ به معناى از دست دادن اجرى عظيم است كه در آن خشنودى بارى تعالى نهفته است . اين خدمت ، الزاماً منحصر در خدمات مهم و در ظاهر قابل توجّه نيست . بلكه هر كس در حد توان خويش به رفع نيازهاى مردم و مشكلات اهتمام ورزد ، بارى از دوش ديگران بردارد .
هامش
( 1 ) - اصول كافى ، جلد 3 ، ص 278
( 2 ) - به اصول كافى ، جلد 3 ، رجوع شود