به جاى خداپرستى هواپرستى دارد ، به جاى اينكه خدا إله او باشد هوى إله اوست « اتخذ الله هواه » و مىبينى اينكه چون هوى بر دل او حكومت دارد ، دانسته گمراه مىشود ، دانسته بدبخت مىشود . و در سورهء يس مىفرمايد : « الم اعهد اليكم يا بنيآدم ان لا تعبدوا الشيطان أنّه لكم عدوٌّ مبين » ( يس - 60 ) مگر معاهده نكرديم در اصل اينكه شيطانپرست نباشيد ، يعنى اگر شيطان بر دل حكومت كرد و ما زير پرچم شيطان باشيم ، قرآن مىفرمايد اين شيطانپرست است ، اين عبادت شيطان كرده است ، به جاى اينكه خدا بر دلش حكومت كند ، شيطان مسلط بر دل او شده است در روايت قدسى مىفرمايد : « فلو لا ان الشياطين ، يحومون علي قلوب بنيآدم و نظروا الي ملكوت السموات و الارض » اگر دل چراگاه شيطانها نباشد كه اين شيطانها در اينجا يعنى صفات رذيله ، اگر دل صفات رذيله بر او حكمفرما نباشد ، چراگاه شيطان نباشد ، اين دل جاى خداست ، مىتوند قيوميت را حق را درك كند .
« ونظروا الي ملكوت السموات و الارض » آن وجه عن الربى آسمانها و زمين را مىتواند ببيند . همهء چيزها در اين جهان يك وجهء ملكوتى دارد ، يعنى وابسته به خدا كه
اخلاق در توحيد (فارسى) — صفحة 145
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٤٥