پرسيدهاند ، حكم را نمىدانيم مسأله را نمىدانيم ، زير بار اينكه نمىدانم نمىرويم ، طفره مىرويم ، بعضى اوقات هم اگر تقواى محكمى نداشته باشد يك چيزى بىحساب مىگويد ، خوب اگر خداى نكرده يك طلبهاى اينجور بشود مصداق آن آياتى است كه خواندهام « و من لم يحكم ما انزل الله فاولئك هم الكافرون . . . و من لم يحكم ما انزل الله فاولئك هم الظالمون و من لم يحكم بما انزل الله فاولئك هم الفاسقون » و عزيزان من ! ندانستگىهاى ما زياد است ، علم ما هر چه بالا برود در مقابل جهل ما يك قطره از درياست ، نه علم ما علم جهان ، علم جهان نه فقط اتم را بشكند بتواند به كهكشانها برود كه معلوم نيست برود ، اما همان زمانى هم كه به كهكشانها برود ، باز علم او در مقابل جهلش يك قطرهاى از درياست . قطره از دريا هم غلط است براى اين كه در روايات مىخوانيم ، آسمان اول به نسبت آسمان دوم يك ريگى است در بيابان ، و همهء اين كهشكانها در آسمان اول است و « زين السماء الدنيا بمصابيح » اين كهكشانهايى كه بعضىاش چندين ميليون سال نوبى طول مىكشد تا نورش به ما مىرسد . اين كهكشانها كه بعضى از آنها اين كرهء خاكى ما در مقابل آن يك ريگى است در بيابان ، يك قطرهاى است از دريا ، اينقدر بزرگ است . امام صادق ( ع )
اخلاق در توحيد (فارسى) — صفحة 104
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠٤