علم اصول دين ( آيهء محكمهء )
آنچه در اين قسم بيشتر موردنظر است و بايد به آن پرداخته شود اينست كه هر فرد مسلمانى بايد به فراخور حالش و به اندازهء توان و استعدادش ، اصول دين خود را با استدلال و با تكيه بر ادله محكم و برهان قابل قبول و قانعكننده بپذيرد و به آن اعتقاد داشته باشد و صرف دانستن و علم به اينكه چنين است و يا اينكه ديگران اينطور مىگويند ، بدون دليل عقلى ، مورد پذيرش نيست اگر چه مسائلى هم بر آن بار مىشود . زيرا همهء مسلمانان به تبع مسلمانىشان مىدانند پيامبرانى براى هدايت بشر آمدهاند كه آخرين آنها رسولگرامى اسلام ( ص ) است و قرآن ، كتاب او معجزه ابدى تا قيامت است . مىدانند امامت شيعه منحصر به 12 نفر است كه اولين آنها اميرمؤمنان على ( ع ) و آخرين آنها حضرت ولى عصر عجلالله تعالى فرجه است كه روزى خواهد آمد و پرچم عدل اسلامى را بر روى كره زمين برافراشته خواهد ساخت . مىدانند معادى در كار هست و در آن ، همهء افراد بشر با همين جسمشان محشور مىگردند و مورد حسابرسى واقع مىشوند ، آن ، همه افراد بشر با همين جسمشان محشور مىگردند و مورد حسابرسى واقع مىشوند ، خوبان به پاداش اعمالشان به بهشت نايل شده و بدها به سزاى كردارشان به جهنم خواهند رفت و . . .
اين دانستنىها اگر چه مفيد است و حداقل فايده آن اينست كه با اعتقاد اقرار زبانى