. اميرالمؤمنين على ( ع ) فرمودند : با اين حرفها كه نمىشود حكم خدا را تعطيل كرد . آنها كه راه را بسته ديدند از راه تهديد وارد شدند و با زور جلو آمدند كه اگر نجاشى تازيانه بخورد ، طايفه او از شما بر مىگردد .
حضرت فرمودند : اگر دنيا هم برگردد ، من بايد حكم خدا را اجرا كنم . سرانجام كه ديدند فايده ندارد به نجاشى پيشنهاد فرار و پناهندگى به معاويه را دادند . بدينصورت نجاشى كه تا ديروز ، عاشق و سرسپرده على ( ع ) بود ، بواسطهء اثرپذيرى از يك دوست بد ، و در يك تصميمگيرى عجولانه و نادرست به معاويه پناهنده شد و خود را دچار مشكل و دردسر كرد « 1 » .
انتخاب دوست ، دو راهى بسيار حساس
جوانان عزيز ، نوجوانان گرامى ، شما كه اينك در پى برآوردن يكى از خواستههاى طبيعى و مشروع خود يعنى غريزه دوستيابى هستيد و مىخواهيد كه براى خود ، دوست و رفيقى انتخاب نمائيد ، بر سر يك دو راهى بسيار حساس و سرنوشتساز ايستادهايد ، يك راه به ناكجاآباد مذلت و بدبختى اما با سرابى جذاب و فريبنده و ديگرى به اوج قله عزت و افتخار ولى پرسنگلاخ و صعبالعبور .
براستى شما كداميك را انتخاب مىكنيد و چه راهى را بر مىگزينيد ؟ ذلت يا سعادت را ؟ بدنامى يا سربلندى را ؟ ندامت يا شادمانى را ؟ پذيرفتن يك فرد لاابالى و ناهل بعنوان يك دوست و همراه و ياور ، ورود به يك راه فرعى و انحرافى است كه هر چه در آن بيشتر و تندتر برويد ، از مسير اصلى دور تر شده و جدا افتادهايد ، تا زمانيكه يا به خود آييد و آن را جبران نماييد و يا در اثر سقوط در پرتگاه ناكامى و شقاوت و عذاب ، از خواب غفلت بيدار شده و بر مسبب و بانى اين كجراهه كه كسى جز رفيق بد و مونس بىدين نيست ، لعنت و نفرين بفرستيد و براى او آرزوى عذاب مضاعف نماييد . كارى كه در قيامت بين افراد جهنمى به جهت عاقبت شوم دوستىهاى نابجا و اشتباه واقع مىشود . قرآن در اين رابطه و بيان سرگذشت
هامش
( 1 ) - بحارالانوار / ج 41 ، ص 9 .