و همه جايى كه شارع مقدس اسلام نيز بر آن تأكيد فراوان نموده است . و از اينجا باز همان كلام قبل در انتخاب يك دوست و بلكه در يك مرتبه مهمتر وحساستر پياده مىشود كه انسان بايد بكوشد تا همسرى را كه انتخاب مىكند از جميع جوانب داراى صفات يك دوست خوب از جمله ويژگىهاى اخلاقى و رفتارى شخص خود او ، خانواده و بستگان نزديك او و محيطى كه در آن پرورش يافته و چيزهايى از اين سنخ باشد تا اگر از يكديگر رنگ گرفته وتأثير پذيرفتند كه مىپذيرند ، يك اثرى الهى و انسانى باشد .
اسلام براى دختران و خانوادههاى دختردار كه مىخواهند دخترشان را شوهر بدهند و در حقيقت ، صميمىترين دوست را براى او برگزينند ، دو شرط اساسى را در نظر گرفته كه اگر آن دو ويژگى وجود داشت ، يقين بدانندكه اين دختر ، خوشبخت و سعادتمند خواهد شد و در مسير راست و صراطمستقيم الهى حركت خواهد كرد و آن دو خصوصيت ، يكى تدين و ايمان جوان و ديگرى خوشاخلاقى و اخلاق حسنهء اوست كه اگر به وجود اين دو صفت در خواستگارى اطمينان پيدا كردند ، حتماً آن را به عنوان همسر دخترشان و يك دوست واقعى براى او بپذيرند « 1 » .
اين قدر متيقن و حدقل از شرايط يك همسر ودوست خوب است ، حال اگر خصوصيات ديگرى مانند شهرت ، شخصيت و فرهنگ بالا هم باشد كه هر چه بهتر ، ولى اصل آن دو شرط است كه گفته شد .
در مورد پسران جوان و كسانى كه قصد زن گرفتن دارند و مىخواهند در خانه ، نزديكترين و مأنوسترين دوست و رفيق را داشته باشند نيز دستوراتى از اين قبيل آمده است كه مىتوان علاوه بر ويژگىهاى پيشين به صفات ديگرى چون حيا ، عفت و پاكدامنى و ارج نهادن به وظيفهء حساس و خطير مادرى بعنوان عالىترين هدف زناشويى اشاره كرد .
بايد توچه داشت كه اسلام ، منكر جمال و زيبايى نيست ، اين از سعادت مرد است كه
هامش
( 1 ) - قال الرضا ( ع ) : ان خطب اليك رجل رضيت دينه و خلقه فزوجه و لا يمنعك فقره و فاقته ( بحارالانوار / ج 103 ، ص 372 ) .