شناخت عترت
در اولين مرتبه از مراتب تمسك به اهلبيت ( ع ) شناخت ايشان و دريافتن قدر و اعتقاد به ولايت آنها مطرح است . از پيامبر گرامى اسلام روايتى به تواتر لفظى نقل شده كه بين همهء فرق اسلامى مسلم و مورد قبول است . در اين روايت آمده است كه :
كسى كه بميرد و امام زمان خود را نشناسد ، مرگ او همانند مردن در جاهليت است « 1 » .
از آنجا كه مسئله امامت و ولايت ، فرع بر نبوت است و به دنبال آن مطرح مىگردد و از جايگاه رفيعى همچون نبوت برخوردار است تو به همان مقدار مسئوليت خطير راهنمايى مردم را بر دوش مىكشد و عهدهدار است ، معرفى و شناخت آن نيز در همان راستا با استدلال و رجوع به عقل و منطق امكان مىپذيرد . م
مهمترين عاملى كه در شناسايى امام مطرح است و باعث امتياز او از ساير مردم مىگردد ، عصمت و مصون بودن از خطا ، لغزش و گناه است كه يك امر باطنى است و با امكانات ظاهرى قابل شناسايى واقعى نيست و مردم در اين بعد از شناخت امام قاصر و ناتوان هستند ، لذا بايد اين امر را كسى كه به باطن و اسرار افراد آگاه است و كسى جز خداى تبارك و تعالى نيست تشخيص دهد و به مردم معرفى نمايد و بشناساند .
هامش
( 1 ) - من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة الجاهلية ( بحارالانوار / ج 8 ، ص 368 ) .