غَيّاً
« 1 » « اما پس از آنان فرزندان ناشايستهاى روى كار آمدند كه نماز را تباه كردند و از شهوات پيروى نمودند ، و به زودى ( مجازات ) گمراهى خود را خواهند ديد ! » .
استخفاف و كوچك شمردن نماز ، از گناهان بزرگ و داراى عواقب بسيار وحشتناكى است .
امام صادق ( ع ) از قول رسول خدا مىفرمايند : از من نيست كسى كه نمازش را كوچك شمارد « 2 » .
و باز مىفرمايند : وقتى بندهاى نمازش را كوچك مىشمارد ، خداى متعال به ملائكهاش خطاب مىكند : آيا بنده مرا نمىبينيد ، گويا گمان مىكند كسى غير از من حاجاتش را برآورده مىسازد : آيا نمىداند كه رفع نيازش به دست من است ؟ ! « 3 »
نماز ، گفتگو با خدا
از اينها كه بگذريم ، نماز در پيش اهل دل از بهترين عبادتهاست ، زيرا مكالمه طرفينى است ، هم بنده با خدا صحبت مىكند و هم خداوند با بنده حرف مىزند . بقول اهل دل ، نماز ، مركب از كلام صاعد و كلام نازل است ، كلام صاعد يعنى ذكر و دعا و كلام نازل يعنى قرآن ، و چه لذتى بالاتر از اين كه انسان هم با خداوند صحبت كند و هم طرف سخن پروردگار واقع شود ، آن هم در نيمه ى شب كه غالباً مردم در خواب هستند . به همين خاطر است كه امام صادق ( ع ) ، دو ركعت نماز در دل شب را از دنيا و مافيها بيشتر دوست مىدارند و مىفرمايند :
دو ركعت نماز در دل شب ، براى من از دنيا و آنچه در اوست ، دوست داشتنىتر است « 4 »
هامش
( 1 ) - سوره ى مريم / 59 .
( 2 ) - بحارالانوار / 82 ، 224 .
( 3 ) - كافى / 3 ، 269 .
( 4 ) - الركعتان فى جوف اللّيل احبّ الى من الدنيا و ما فيا ، بحارالانوار / ج 87 ، ص 148 .