رسول اكرم از شما آزرده شده است و يقين داشته باشيد كه ائمه طاهرين و از جمله امام زمان ( ع ) را رنجاندهايد .
راوى مىگويد كه در منا بوديم و حضرت امام جعفرصادق ( ع ) براى ما سخنرانى مىفرمودند . در ضمن صحبت در حالى كه گلايه مىكردند فرمودند : اى شيعيان ، ما را اينقدر آزرده خاطر نكنيد و اينقدر دل پيامبر را نسوزانيد . كسى از پاى منبر برخاست و عرضه داشت : يابنرسولالله ، ما شيعه و مريد شما هستيم ، چه موقع شما را آزردهايم ؟ !
حضرت به او اشاره كرده و فرمودند : مثلًا تو خودت ديروز قلب پيامبر و ما را به درد آوردى ، مگر وقتى كه سوار بر شتر از جحفه مىآمدى به يك مسلمان خسته برخورد نكردى كه از تو خواست سوارش كنى ولى تو با بىاعتنايى از او گذشتى ؟ تو در واقع با اين كارت به او توهين كردى و نه تنها به او بلكه به ما هم اهانت نمودى و باعث رنجش خاطر ما گرديدى .
ديگران را چون خويش پنداشتن
مطلب ديگر اينكه همه و مخصوصاً جوانان و نوجوانان بايد به اين نتيجه و الا و ارزشمند برسند كه هر چه را براى خود مىپسندند و دوست دارند كه در حق آنها رعايت شود ، براى ديگران هم همان را بخواهند و اين حق را براى آنها هم قائل باشند .
در كتاب شريف كافى از مرحوم كلينى رحمه ىالله تعداد زيادى روايت در همين زمينه از پيامبر اكرم و ائمه طاهرين ( ع ) نقل شده است كه نشان و علامت يك مسلمان را چنين ترسيم مىكند :
براى ديگران دوست بدارد آنچه براى خود دوست دارد و براى سايرين بد بداند آنچه را براى خود بدى مىشمارد « 1 » .
هامش
( 1 ) - يحبّ لغيره ما يحبّ لنفسه و يكره لغيره ما يكره لنفسه ، كافى / ج 2 ، ص 169 .