روز قيامت از آن انبياى الهى است و دومين مقام ، مقام عالمان و دانشندان دينى است وسومين مقام را شهدا دارند .
زمانى كه در محشر ، صف بسته مىشود ، شهدا مثل ماه مىدرخشند و همه را به خود جلب مىكنند . اما اين همه مقام ، در صورتى است كه عمل خالص باشد و گرنه جايگاه انسان در آتش است .
از هم در روايت مىخوانيم روز قيامت شخصى را كه عمرش را وقف مردم نموده و با زبان پول و قدم و قلم شبانه روز براى مردم كار كرده است ، در محضر عدل الهى حاضر مىكنند و از او مىپرسند : چه كاره بودى ؟ مىگويند : خدمتگزار خدا بودم و اصلًا زندگى ام را صرف مردم كردم و . . . خطاب مىرسد : درست است كه چنين بودى اما كارهايت براى خدا نبود ، بلكه به خاطر اين بود كه شهرت و موقعيت اجتماعى كسب كنى و عملت ريا داشت . سرانجام دستور مىرسد كه او را هم داخل آتش كنيد . « 1 » اين مطلب نزد همه فقها مسلم است كه ريا و تظاهر اگر در عمل عبادى باشد مثل نماز و روزه و . . آن را باطل مىكند و بايد دوباره به جا آورده شود . و اگر عمل ، عبادى نباشد در صورت خالص نبودن پوچ و بىارزش است .
قرآن كريم اهميت زيادى به خلوص داده و مىفرمايد :
« و ما امروا الا ليعبدوا الله مخلصين له الدين » ؛
« 2 » و امر نشدند مگر بر اين كه خدا را به خلوص كامل در دين پرستش كنند .
« فمن كان يرجوا لقاء ربه فليعمل عملًا صالحاً و لايشرك بعباده ربه احداً » ؛
« 3 »
هامش
( 1 ) - همان .
( 2 ) - بينه ( 98 ) آيه 5 .
( 3 ) - كهف ( 18 ) آيه 110