پس هر كسى به لقاى پروردگار خود اميد دارد بايد به كار شايسته بپردازد و هيچكس را در پرستش شريك نسازد .
آرى ، اگر كسى بخواهد به مقام لقاى پروردگار برسد ؛ يعنى مقامى كه خدا بر دل او حكومت داشته باشد ، تمام بتها را شكسته و جز خدا هيچ چيز و هيچ كس در دلش نباشد بايد به مقام اخلاص برسد ، و در هركارى فقط خدا را در نظر بگيرد .
عزيزان ! بياييد خود را اصلاح كنيم . ريا و تظاهر را از خود دور اسزيم . ريا دل را تاريك و عمل را باطل مىسازد و انسان را از جامعه طرد مىكند . هيچ كس انسان رياكار و زبانباز را دوست ندارد ؛ انسان ظاهر ساز مىكوشد تا خود را بالا ببرد اما هم در ميان مردم منفور مىشود و هم از نظر خدا مىافتد . رنگ خلوص ، رنگ بسيار زيبايى است ؛ بياييد كارى كنيم كه همگى در زندگى به اين رنگ ، مزين باشيم . انسان مىتواند به تمام كارهايش رنگ اخلاص و عبادت بدهد . با خوردن ، آشاميدن ، خوابيدن و . . . ثواب كسب كند .
روايت داريم كه : « اگر زنى سفرهاى پهن كند ، غذايى آماده نمايد ، ظرفى بشويد و . . ثواب يك شهيد در نامه عملش نوشته مىشود . » « 1 » همچنين اگر مردى در خانه ، همسرش را يارى كند ، با زحمت باز و پولى به دست آورده و زن و بچهاش را به رفاه و آسايش برساند ثواب شهيد دارد :
الكاد علي عياله كالمجاهد في سبيل الله ؛ « 2 »
كارگرى كه براى اداره خانوادهاش تلاش مىكند ، همچون مجاهد فىسبيل الله است .
بديهى است اين همه اجر و ثواب ، زمانى است كه كار براى رضاى
هامش
( 1 ) - تحفالعقول ، ص 79 .
( 2 ) - وسايل الشيعه ، ج 12 ، ص 42 ، ح 1 .