مهمتر ومشكلتر از جنگ برون است . جنگ با نفس اماره ، جهاد اكبر استوجنگ با دشمن و ظالم ، جهاد اصغر .
تهذيب وعبوديت
كسى كه خود ساخته و مهذب باشد به مرحله عبوديت و تسليم محض در برابر حق تعالى و احكام الهى مىرسد و آنچه را كه پيامبران و امامان معصوم ( ع ) مىگويند مىپذيرد . چنين كسى
چون نفس خود را پاكيزه كرده ديگر مسئله « منيت » و خودخواهى در او راه ندارد و هرچه ر اكه خسرو كند ، نيكو مىداند .
اختلافى هست ميان بزرگان در اين كه : اوامر و نواهى در قرآن و شريعت براى چيست ؟
برادران اهل سنت مىگويند : اوامر ونواهى چيزى است كه خدا از ما خواسته است .
ولى شيعه اين حرف و اين نظر را نمىپسندد ومعتقد است : بايد يك مصلحت تامه ملزمهاى در كار باشد ، اگر چه ما آن را نفهميده باشيم . تمام دستورها و قوانين خداوند به جهت مصلحتى است كه ما از آن اطلاع ندارم و . . . .
اما قول سومى هم در اين جا وجود دارد و آن اين است كه مىگويند : نظر فقهاى اسلام درست است اما يك حرف بالاترى در اين جا وجود دارد و آن اين كه : خداوند امر و نهى كرده است تا روح تعبد در ما زنده شود ؛ به عبادت ديگر ، امر و نهى خدا براى اين است كه ما در برابر حق تسليم شويم .
مثلًا حج از عبادتهاى بسيار مهم و بزرگ است و ارتباطى ناگسستنى