به دست آوردن منازل هفتگانه خلوص
به دست آوردن خلوصكه به اعمال ما رنگ بدهد ، كار خيلى مشكل نيست . اگر كسى متوجه شود كه ريا در حد كفر است ، اگر كسى متوجه شود كه ريا عمل را باطل مىكند ، خواه يا نا خواه مجبور مىشود كه به عمل خود رنگ خلوص بدهد . اگر يك مقلّد در رساله بخواند كه شرط نماز اين است كه براى خدا باشدو غير خدا در نماز دخالت نداشته باشد و يا كسى كه با قرآن سروكار دارد ، بخواند : « وَ لا تُبطِلُوا صَدَقاتِكُم بِالمَنِّ وَ الاذى كَالَّذى يُنفِقُ مالَهُ رِئاءَ النّاسِ وَ لا يُؤمِنُ بِاللهِ وَ اليَومِ الآخِرِ » « 1 » ؛ اگر به كسى خدمت كردى ، منت نگذارد كه عملت باطل مىشود . اگر عملى انجام دادى ، ريا و تظاهردر آن عمل نباشد كه آن عمل باطل مىشود و علاوه بر بطلان ، گناهى در سر حدّ كفر است : « وَ لا يُؤمِنُ بِاللهِ وَ اليَومِ الآخِر » . توجه به اين گونه مطالب ، خواه ناخواه به عامل و عملش رنگ مىدهد . لذا اصل عمل را قربة الى الله آوردن ، اصل عمل را رنگ خلوص دادنولو مرتبه ضعيف - مشكل نيست . آنچه كه مشكل است ، پيمودن هفت منزل است . مشكل ، داعى و انگيزه است .
منزل اول : دنيا
گفتيم كه گاهى داعى ، دنياست . دنياى به معناى عام . قرآن درباره آن مى فرمايد : « رَبَّنا اتِنا فِى الدُّنيا حَسَنَةً و فِى الآخِرَةِ حَسَنةً وَ قِنا عَذابَ النّارِ » « 2 » ؛ « رَبَّنا هَب لَنا مِن ازواجِنا وَ ذُرِّيّاتِنا قُرَّةَ اعيُنٍ » « 3 » ؛ همه اينها دنياى بلاغ است . انسان در دنيا مورد عنايت خاص خدا باشد و از نظر زندگى دررفاه باشد ، پروردگار عالم عنايت كندو اولادش خانمش ، شوهرش قره عين دنيا و آخرت باشد ، پروردگار عالم مال حلالى دهد كه ايثار و گذشت و فداكارى از
هامش
( 1 ) - بخشهاى خود را با منت و آزار باطل نسازيد ، همانند كسى كه مال خود را براى نشان دادن به مردم انفاق مى كنند و به خدا و روز رستاخيز ايمان نمى آورد . ( بقره / 246 )
( 2 ) - پروردگار به ما در دنيا و در آخرت نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش نگاه دار . ( بقره / 201 )
( 3 ) - پروردگار از همسران و فرزنانمان مايه روشنى چشم ما قرار ده . ( فرقان / 74 )