در اين سوره پروردگار عالم ، منَّت بر سر پيغمبر اكرمص مى گذارد و مى فرمايد : ما به تو نعمت داديم . اين اوّلين نعمتى است كه خدا براى پيغمبر خود بر مى شمارد . نمى گويد : مگر به تو علم نداديم ، مگر نبوّت به تو نداديم ، مگر تو را مسلّط بر جهان نكرديم . بلكه مى گويد : آيا شرح صدر به تو نداديم ؟ اين سوره به ما مى گويد كه والاترين نعمتها براى همه ، مخصوصاً براى معلم و براى پدر چه پدر جسمانى و چه پدر روحانى - شرح صدر است . اگر پيامبر اكرم شرح صدر نداشت همان روزهاى اول خانه نشين مى شد ، اما با آهسته و پيوسته رفتن توانست مصيبت هاى سيزده سال را پشت سر بگذارد .
مصيبتهايى كه بر پيامبرص وارد شد واقعاً مشكل بود . در مدت ده سال در مدينه هفتاد و چهار جنگ براى ايشان پيش آمد ( بطور متوسط هر دو ماه يك جنگ ) ، جنگهايى كه براى آنها به امكانات مالى داشتند و نه نيروى رزمنده ى كافى . جنگهايى سخت در بيابانهاى گرم و سوزان حجاز با ريگهاى برنده اش . اصحاب پيامبرص اغلب اسب و شترى براى سوار شدن نداشتند ، حتّى گاهى كفشى نيز به پا نداشتند و با پاى برهنه و شكم هاى خالى از آب و غذا ، به جنگ مى رفتند . هفتاد و چهار جنگ با آن شرايط براى پيامبر پيش آمد و اينك روز خوش پيامبر است و پروردگار عالم در اين سوره خطاب به پيامبر مى فرمايد : آيا مصيبتهاى كمرشكن مكه را از
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 65
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٦٥