فان مع العسر يسرا ان مع العسر يسرا . ( انشراح ، آيه ى 6 - 5 )
اگر از زمان حضرت آدم ( ع ) تا حال در تاريخ دقت كنيد ، خواهيد ديد كه سنّت پروردگار عالم بر اين است كه آسانى ها پس از سختى ها باشد ؛ شيرينى ها بعد از تلخى ها و نوشها توأم با نيش ها .
در مورد پيامبران و انقلاب ها هم همينطور است . آنچه انقلاب اسلامى ايران را پيروز كرد ، صبر ملّت بود . رهبر عظيم الشأن انقلاب « 1 » با سعه ى صدر توانست تمام مشكلات را پشت سر بگذارد . همگان ديدند كه اين پيرمرد در مقابل گرفتارى ها خم به ابرو نياورد . يكى از آشنايان مى گفت : اگر به ايشان بگويند كه شوروى از يك طرف و آمريكا از طرف ديگر به ايران حمله كرده اند ، دچار اضطراب خاطر و نگرانى نمى شوند و كار خود را انجام مى دهند . معلوم است كه اين گونه افراد به هدف و نتيجه مى رسند و بر عكس افرادى كه سعه ى صدر ندارند به هدف نخواهند رسيد .
كلاسى كه معلّم با يك چيز جزئى ناراحت شود و خود خورى كند و رنگش تغيير نمايد ، شاگرد مردود در آخر سال فراوان خواهد داشت و يا اگر
هامش
( 1 ) از آنجا كه اين گفتارها در زمان حيات پر بركت رهبر كبير انقلاب اسلامى ، حضرت امام خمينى ( رضوان الله تعالى عليه ) برگزار شده است در مباحث طرح شده از آن بزرگوار با عنوان رهبر عظيم الشأن انقلاب ياد شده است .