رياست ، پول و . . . از مسير صحيح خارج گردد . اما اگر تقوا ، ملكه انسان بوده و تقواى مثبت مطرح باشد ، هيچ چيز قادر به گمراه كردن وى نيست .
مراتب مختلف تقواى مثبت
تقواى مثبت داراى مراتب مختلف بوده و عالى ترين آنها مرتبه اى است كه اگر عالم هستى را به انسان بدهند و در مقابل آن از وى مخالفت خداوند را بخواهند نمى پذيرد .
امير المؤمنين سلام الله عليه در نهج البلاغه مى فرمايد :
« والله لو اعطيت الا قاليم السبعةبما تحت افلاكها ، عليان اعصيالله فينملةاسلبها جُلبَ شعيرةما فعلته . »
اگر عالم هستى
را به على بدهند و از او انجام يك گناه ، آن هم گناهى كوچك مانند گرفتن پوست جو از دهان مورچه بدون اينكه دليلى داشته باشد را بخواهند هرگز نمى پذيرم .
به چنين امرى تقواى مثبت گفته شده و درجه آخر آن عصمت مى باشد . به عبارت ديگر عصمت همان تقواى مثبت است .
شيخ انصارى رضوان الله عليه در مكاسب و در كتاب عدالت مدعى هستند كه عدالت مراتبى داشته و مرتبه آخر آن كه مرتبه چهاردهم مى باشد عصمت است . على كل حال در منزل دوم بايد آنقدر كوشش نمود تا به تقواى مثبت دست يافت . بايد رياضت دينى كشيده و خون جگر خورد تا به زاد و توشه دوم يعنى تقيد به ظواهر شرع و اهميت دادن به واجبات دست يافت .
لزوم رعايت فروع دين
در جلسه قبل گفته شد كه انسان بايد در مقابل واجب ( هر واجبى