زده شد بايد به رحمت خدا اميدوار باشد هرگز نپندارد كه خدا او را نمى آمرزد ، زيرا اين گناه هفتاد سال از گناهان ديگر بالاتر است . گناهى كه از نظر قرآن در سر حد كفر مى باشد .
« يا بَنِياذْهَبُوا فَتَحَسُّسوا مِن يُوسُفَ وَ اخيهِ وَ لا تَايْسَوُا مِنْ رَّوْحِ الله انَّهُ لا يَايْسُ مِنْ رَوْح الله » ( يوسف / )
يعنى مأيوس از رحمت حق نشويد و هرگز مگوييد كه خدا مرا نمى آمرزد . زيرا جز كافر كسى مأيوس از درگاه حضرت حق نمى شود . آنكه كفر دارد ، خدا را نشناخته ، اسلام ا هضم نكرده ، قرآن ناطق و قرآن صامت را نفهميده ، از رحمت حق مأيوس مىشود و به بيان ديگر يأس مسلمان از رحمت حق بى معنى است .
توّابين بزرگ
با تأمل در روايات اهلبيت و تاريخ مى توان افرادى را مشاهده نمود كه ابتدا نظير كرم ابريشم كه در خود مى تند ، يك عمر در گناه تنيده بودند ، اما زمانى كه تلاطم درونى پيدا كرده ، توبه نموده و خود را اصلاح كردند ، نه فقط آمرزيده شدند ، بلكه راه را نيز طى نمودند . يعنى از اولياء الله گرديده و از آنها كراماتى نيز ديده شده است .
به عنوان مثال فضيل بن عياذ فردى ياغى وطاغى و متوغل در مشتهيات و گناه بود . اما زمانى كه توبه نمود در دربار حق و اهلبيت پذيرفته شد . همچنين بشر حافى اگر بدتر از فضيل بن عياذ نبود ، كمتر از او نيز محسوب نمى شد . زيرا خانه وى مكان گناه ، فحشاء و منكرات قرار گرفته بود . اما همين فرد با يك جذبه تلاطم درونى يافته و بازگشت .