حال و كار من به جايى رسيده كه مرض را بيش از صحت ، فقر را بيش از غنا ، گوشه نشينى و ذلت را بيشتر از عزت خواهانم . اما امام صادق عليه السلام در جواب وى فرمودند : " ما اهل بيت اين گونه نيستيم " آن فرد جا خورده و گفت : پس روش اهلبيت چيست ؟ امام فرمودند : روش ما اهلبيت بدين گونه است كه هر چه خدا بخواهد مى خواهيم . اگر عزت بخواهد ، عزت طلبيده و اگر ذلت بخواهد خواهان ذلتيم . اگر فقر بخواهد ، فقر و اگر غنا بخواهد ، غنا مى طلبيم .
اما درباره امر سويى كه نشانه عبوديت مى باشد ، امام صادق عليه السلام فرمودند : بايد بدانى مولا امر و نهى داشته و هم و غم بنده مى بايست در جهت برآوردن آنها باشد . انسان در وقت واجب مولا بايد تلاطم درونى پيدا كند و هنگام پيش آمدن گناه از آن اجتناب ورزيده و بسيار متأثر گردد .
صراف بنياست
امير المؤمنين سلام الله عليه مى فرمايد : « لا تهتموا لقليل العمل » به كميت كار اهميت نده و در عوض هم و غمتان براى وجود خلوص در عمل باشد . يعنى محرك انسان فقط بايد خدا باشد و چيز ديگرى مانند افراد مختلف ، بتهاى گوناگون و يا صفات رذيله هدف انسان قرار نگيرد .
مى گويند استاد بزرگوار مرحوم آيه الله العظمى بروجردى در بستر مرگ گريه مى كردند و غصه مى خوردند . لذا در جلسه اى كه تعداد زيادى از علما حضور داشتند يكى از آنها به ايشان گفت : آقا چرا اينقدر متأثريد ؟ آيه الله العظمى بروجردى فرمودند : تأثرم از اينست كه هنگام رفتنم فرا رسيده و كارى نكرده ام . اطرافيان گفتند : آقا اين چه سخنى است كه مى گوييد ؟ ما مانند شما را در خدمت به اسلام سراغ نداريم .