مى باشد . به تعبير ديگر عزاداريها علت مبقيه اين قيام است . يعنى علت موجده ، قيام حسين عليه السلام و اسارت زينب بوده ، اما علت مبقه اى كه اين مكتب را تا روز قيامت زنده نگه مى دارد اين گونه مجالس و عزاداريهاست .
فقهاء مى فرمايند : اگر شعار اسلام در بلادى شنيده نشود ، بر حاكم اسلامى واجب است كه به هر نحو ممكن ، اگر چه با مقاتله زنده كند . مثلًا اگر در يك روستايى اذان گفته نمى شود ، بر حكومت اسلامى واجب است كه كارى كند تا اذان گفته شود ، زيرا اين شعار اسلام است .
ثواب شركت در مجالس عزادارى امام حسين عليه السلام
در مورد شعار شيعه نيز امر فوق صادق است . يعنى همانطورى كه اسلام شعار دارد ، شيعه نيز داراى شعار بوده و يكى از اين شعارها روضه و عزادارى براى ابى عبد الله الحسين عليه السلام است .
شعارى كه علت مبقيه براى مكتب حسين عليه السلام است . لذا ثوابى كه بر اين كار مترتب شده ، بر هيچ چيز ديگرى مترتب نگرديده و ثواب شركت در اين گونه مجالس و زنده كردن عزاى حسين عليه السلام به قدرى است كه مانند آن نمى توان ثوابى يافت .
عزادارى ائمه طاهرين در محرم
درباره ى روز اول محرم روايتى صحيح السند را محدث قمى نقل مىكند كه ريّان بن شبيب مى گويد : روز اول محرم به خدمت حضرت رضا سلام الله عليه رسيدم . ( روز اول ماهى كه ائمه طاهرين به ويژه در دهه ى اول آن خنده و تبسم را ترك گفته ، لباس سياه پوشيده و حال گريه و حسرت و ندامت در چهره ايشان ظاهر بود ) ديدم حضرت رضا حالت عزا دارد و محزون و متأثر است . ايشان برايم روضه خواند و