روز عاشورا معراج رفته است .
از نظر قرآن هر دو معراج است . زيرا قرآن شريف در مورد پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مى فرمايد كه او از مسجد الحرام به مسجد الاقصى و از آنجا به مقام قرب يعنى آنجا كه غير از خدا كسى نمى داند ، به معراج رفته است . در سوره ى اسراء مى فرمايد از مسجد الحرام به مسجد الاقصى رفت .
« سُبْحانَ الَّذياسْري بِعَبْدِهِ لَيلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ الَيالْمَسْجِدِ الْاقْصى » ( اسراء / )
و بعد در سوره ى النجم مى فرمايد :
« ثُمَّ دَنا فَتَدَلّى . فَكان قابَ قَوْسَيْنِ اوْ ادْنى . » ( النّجم / و )
يعنى او را بالا برديم و به مقام قربش رسانديم و به اندازه اى نزديك به مقام قرب شد كه جز ميم ممكن الوجودى ديگر فاصله اى بين احمد و احد نبود . يعنى او ممكن و خدا واجب بود ، او عبد و او مولى بود . بالاخره قرآن مى گويد او را از مسجد الاقصى نزد خودمان برديم و همين جمله را نيز قرآن درباره حسين عليه السلام در روز عاشورا دارد :
« يا ايَّتُهَا النَّفّسُ الْمُطْمَئِنّة ارجِعي الي رَبّكَ » ( فجر / و )
حسين پيش خودم بيا . لذا شب عاشورا ، شب معراج حسين عليه السلام است و تنها يك فرق در اين ميان وجود دارد . خداى متعال در قرآن شريف راجع به پيغمبر مى گويد او به معراج رفت تا آيات ما را ببند . اما معراج حسين عليه السلام براى اين است كه آيات خدا را نشان بدهد .
بسوى حق (فارسى) — صفحة 15
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٥