« يا مَن اذاقَ احِبّآئَهُ حَلاوَة الْمُؤانَسَة » يعنى اى كسى كه شيرينى مناجاتت ، شيرينى دعا و نمازت را به دوستان خودت چشاندهاى ! معلوم مىشود دوستان خدا فقط از خوردن و آشاميدن و اطفاء شهوت لذت نمىبرند ؛ بلكه از دعا و نماز هم لذّت مىبرند .
در روايت مىخوانيم ، بعضىها وقتى به بهشت مىروند ، غرق در عالم رحمتند . هفتصد سال حورالعين كه خدا براى آنها فرستاده سرگردانند . بعد حورالعين شكايت مىكند . مىگويد : خدايا ! مگر مرا براى اين خلق نكردى ؟ اين هيچ اعتنا به من ندارد . خطاب مىشود : بگذار غرق در عالم رحمت باشد . اين عاشق من است . مرحوم ديلمى در ارشاد يك حديث مفصّلى به نام حديث معراجيّه نقل مىكند . در وسط اين حديث مىگويد : در معراج به پيغمبر اكرم ( ص ) خطاب شد يا احمد ! يك افرادى هستند در بهشت كه اينها به چيزى جز مناجات من توجّه ندارند . من به آنها خطاب مىكنم ، مىگويم بگذاريد بهشتيها در بهشت به نعمتهايشان متنعّم باشند و نمعت و لذّت شما ، حرف زدن من با شما و حرف زدن شما با من است . هر نظرى كه به اينها مىكنم سعه وجودى پيدا مىكنند . كمال پيدا مىكنند .
اينها يك چيزهائى است كه من و شما نمىفهميم . بالاتر از من و شما هم نمىفهمند . انشاءالله بايد در اين دنيا سروكار با دعا پيدا كنيم تا كم كم خطابى را كه خدا مىكند درك كنيم .
اخلاق در خانه (فارسى) — صفحة 217
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢١٧