نمىتواند برايش كار بكند . ناگهان فطرت بيدار مىشود . مىبيند يك چيز برايش مىتواند كار كند و آن چيز خدا است . فطرت بيدار مىشود . به طور ناخودآگاه اشك مىآيد و به طور خودكار زبان به گفتن يا ربّ يا ربّ بلند مىشود . صد و بيست و چهار هزار پيغمبر آمدند براى اين ؛ يعنى براى اينكه فطرت را بيدار نگه دارند . براى اينكه انسان هميشه خداياب و خداجو باشد ؛ و به قول قرآن :
( لا تُلْهيهِمْ تِجارَة وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللهِ ) « 1 » پيامبران آمدند تا انسان هميشه خود را در محضر خدا بداند ؛ و برايش خلوت و جلوت نداشته باشد . برايش در تنهائى و در ميان مردم فرقى نداشته باشد ؛ و بالاخره در هر حال دل او يا ربّ ، يا ربب بگويد .
- دعا از امتيازات شيعه
يكى از امتيازهائى كه شيعه دارد و ديگران ندارند اين است كه شيعه دعا دارد . شيعه مثل صحيفه سجّاديّه دارد كه اسم آن را زبور آل محمّد ( ص ) گذاشتهاند ؛ و اين زبور اهل بيت يك كتاب دعا است . يعنى امام چهارم ( ع ) وقتى كه در بنبست واقع شد و نتوانست تبليغ كند ، نتوانست حق را بگويد ، در لفّافه دعا ، در صحيفه سجّاديّه هر چه مىخواسته گفته است . ولى علاوه بر اين ، صحيفه سجّاديّه يعنى بيدار
هامش
( 1 ) . سوره ى نور ، آيه ى 37 . ترجمه : « تجارت و بيع آنان را از ياد خدا غافل نمىكند » .