صفات خوب و حسنه را جايگزين آنها كرده باشد و بد بخت آن است كه صفت رذيله اى بر دل او حكمفرما باشد .
قرآن در سوره ى يس مى فرمايد :
انا جعلنا فى اعناقهم اغلالا فهى الى الاذقان فهم مقمحون و جعلنا من بين ايديهم سدا و من خلفهم سدا فاغشينا هم فهم لا يبصرون . ما هم بر گردن آنها غل و زنجير نهاديم پس آن تا ذقن هاست ، پس ايشان سر به هوا كنندگانند . و گردانيديم از ميان دستهاشان سدّى و از پس سرشان سدى ، پس فرو انداختيم بر چشمهاشان ، پس ايشان نمى بينند .
يعنى يك صفت رذيله ، يك غل ، آن هم نه يك غل معمولى ، بلكه غل جامعه ، غلى كه دست و پا و دل و گوش وقلب و همه را غل مىكند ، غلى كه بواسطه آن ، فرد ديگر نمى تواند سر بچرخاند . صفت رذيله سد است . خدا نكند يك آدم حسود باشد ، ديگر حاضر است برادر خودش را بكشد . ديگر قابيل شده و هابيل مى كشد ، برادران يوسف شده و يوسف را در چاه مياندازند . خدا نكند يك آدم متكبر و خود خواه شود كه مستبد مىشود و آنوقت ديگر حرف هيچكس را نمى شنود .
لذا تقاضا دارم از شما عزيزان كه مواظب باشيد كه لجوج ، خود سر خودراى و خود فكر نباشيد مواظب باشيد خداى نكرده ، منيت ، تفاخر و تكبر در كارتان نباشد ، كه اگر يكى از اين اوصاف رذيله در دل رسوخ كند ديگرقرآن مى گويد :
قل كل يعمل على شاكلته .
« 1 » هر كسى بر اسا س بر ذات و طبيعت خود عملى انجام خواهد داد .
هامش
( 1 ) 1 . سوره اسراء ، آيه 84 .