آرزوى عارفان و اى فريادرس فريادخواهان و اى محبوب دلهاى راستگويان و اى خداى عالميان . »
در مكتب تشيع براى اظهار دوستى به پيامبر ( ص ) و امام معصوم ( ع ) علاوه بر درود و صلوات بر پيامبر و آل او كه به عنوان امرى مستحب بدان سفارشت شده است ، زيارتنامهها و ادعيهاى كه خواند آنها در مرقد شريف آنان توصيه شده ، همه مملو از اظهار محبت و دوستى به اولياى خدا و اظهار بيزارى و نفرين به دشمنان آنان است كه اين همه نمونههايى از مرتبهء زبانى تولّا و تبرّا است .
مرتبهء عملى تولّا و تبرّا كه نشانهء صدق مراتب قلبى و زبانى است ، اين است كه مسلمان دوستى و محبتش را نسبت به خدا و اولياى او و نيز دشمنىاش را با دشمنان خدا و اولياى او در عمل نشان دهد . مصداق عملى تولّا و تبرّا انفاق و ايثار در راه اعلاى كلمهء اللّه و پيروى از راه و روش پيابمر ( ص ) و ائمه طاهرين ( ع ) در جامعه است .
بالاترين مصداق تولّا و تبرّا مبارزه در راه خدا و دفاع از دين و امامان است كه اگر به شهادت منجز شود ، در واقع اوج دوستى و تولّا و تبرّا را نشان مىدهد . بارزترين جلوهء تولّا و تبرّا در حماسهء پرشكوه كربلا تجلى كرد در اين واقعه اوج دوستى و محبت مؤمنانى خالص نسبت به ولىّ خدا به نمايش گذاشته شدوياران و خويشان امام حسين ( ع ) با دوستى و عشق به آن حضرت و براى اعلاى كلمهء حق با دشمنان مبارزه كردند و از نثار جان در راه اين دوستى دريغ نورزيدند . به همين دليل ، امام حسين ( ع ) در شب عاشورا در خطبهء معروف خود فرمودند :
« فانى لا اعلم اصحابا اولى و لا خيرا من اصحابى و لا اهل بيت ابرّ و اوصل من اهل بيتى . » « 1 »
هامش
( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 4 ، صص 3321 - 322 .