دوستان خدا دشمنى ورزيد يا با دشمنان خدا دوستى كرد . قرآن كريم از زبان رسول اكرم ( ص ) مىفرمايد :
قل ان كنتم تحبون اللّه فاتبعونى يحببكم اللّه . « 1 »
بگو اگر خدا را دوست داريد ، پس از من پيروى كنيد تا خداوند نيز شما را دوست بدارد .
اين آيهء كريمه نه تنها دوستى پيامبر را شرط دوستى خدا مىداند ، بلكه پيروى از آن حضرت را ملاك صدق دوستى خداوند معرفى مىكند . بديهى است كه مودت به اهل بيت پيامبر ( ع ) نيز شاخهء ديگرى از محبت الهى است ، چنانكه در آيهء ذوى القربى بدان توصيه شده است .
با توجه به نكات ذكر شده ، حب و بغض كه در روايات اسلامى اساس دين و ملاك ايمان دانسته شده است ، انگيزهاى درونى و صائقهاى قلبى است كه انسان را در عمل با دوستان خدا همراه مىسازد و با دشمنان دين به پيكار وا مىدارد .
امام باقر ( ع ) فرمود :
« اذا اردت ان تعلم ان فيك خيرا فانظر الى قلبك فان كان يحب اهل طاعة اللّه عز و جل و يبغض اهل معصيته ففيك خير و اللّه يحبك و اذا كان يبغض اهل طاعة اللّه و يحب اهل معصيته فليس فيك خير و اللّه يبغضك و المرء مع من احبّ . » « 2 »
اگر مىخواهى بدانى كه در راه خير گام برمىدارى ، پس به قلبت بنگر ! چنانچه دوستدار اولياى خداست و بغض گناهكاران در آن است ، بدان كه در تو خير است و خدا هم تو را دوست دارد . اما اگر در قلب تو كينهء اهل طاعت خدا و محبت گناهكاران وجود داشته باشد ، در آن صورت در تو هيچ
هامش
( 1 ) . قرآن ، آل عمران / 31 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 69 ، ص 247 .